Terug aan het werk na je zwangerschapsverlof!



Een nieuwe mama zijn is sowieso niet gemakkelijk, maar na je zwangerschapsverlof moet je terug aan het werk! Een verademing of een vloek? Anne-Sophie Scholts, communicatieverantwoordelijke bij Solidariteit voor het Gezin en kersverse moeder van een tweeling, weet er alles van! (-Red.)

Of ik met tegenzin terug ging werken na mijn zwangerschapsverlof? Nee hoor! Misschien vinden andere mama’s het raar om te horen, maar ik verlangde ernaar om na vier maanden terug iets anders te doen dan luiers te verversen, flesjes te geven, te troosten en groentepapjes klaar te maken… Want dag en nacht zorgen voor twee baby’tjes van 4 maanden oud vergt van deze mama ook haar tol. Met een licht jaloerse blik zwaaide ik soms mijn man uit naar zijn werk.

Pas op, ik zie mijn kinderen doodgraag! Het was ook met de nodige traantjes dat ik ze eerste dag afzette aan de crèche. Allerlei gedachten spookten door mijn hoofd: “Ze gaan ze toch niet laten wenen?”, “Zullen ze willen slapen overdag?”, “O jee, wat als ze wenen wanneer ik toekom?” tot zelfs ”Ga ik ze de dag erop nog durven brengen?”

Vaak kijken mensen me raar aan als ik hen vertel dat de papa 4/5 zal werken en ik fulltime. Maar hé, we leven in de 21ste eeuw! Het hoeft niet altijd de mama te zijn die het huishouden moet doen draaien. En ik geef het zonder blozen toe: mijn man is een veel betere kok dan ik. Gelukkig hebben we ook een supergoede huishoudhulp die ervoor zorgt dat ik spontaan glimlach wanneer ik mijn pas gepoetst huis binnenstap. Dan kan ik mijn tijd vullen met kindjes entertainen, samen wandelen, hen een lekker badje geven, oma’s en opa’s bezoeken, … En als het heel even kan, ook zelf eens een deugddoend bad nemen.

Ik ben ervan overtuigd dat ik een betere mama kan zijn door terug te gaan werken. Al is de combinatie werk en gezin ook niet te onderschatten. De ochtendrush om tijdig klaar te raken begint tegen het einde van het week door te wegen. Wetende dat ik ook in het weekend niet kan bijslapen – want onze gastjes zijn geen langslapers – kruip ik ’s avonds na de voorbereiding voor de dag erop al snel onder de wol. Zelf nog vlug wat eten naar binnen spelen en hop het bed in.

Kortom, het leven als werkende mama van een vier maanden oude tweeling is intensief, boeiend, ontroerend, vermoeiend maar georganiseerd (althans dat proberen we). Ik zou het op dit moment in mijn leven niet anders willen.

Andere artikels van deze auteur

Mantelzorger aan het woord

Op 23 juni is het dag van de mantelzorger. Wat zij doen voor hun dierbaar familielid is vaak onbetaalbaar. De familie van Julia vertelt graag hoe zij samen met Solidariteit voor het Gezin zorg dragen voor hun mémé.

Lees het artikel

40 jaar Solidariteit voor het Gezin

Het jubileumfeest naar aanleiding van 40 jaar Solidariteit voor het Gezin zindert nog na. 340 enthousiastelingen, verdeeld over 16 koren, stonden op 28 april in de spotlights. Een kleine foto-impressie.

Lees het artikel

Kerstman en zijn elfjes verrassen Frederick Martens met elektrische fiets

Heel Leke stond gisteren even op zijn kop toen de kerstman en zijn muzikale elfjes een elektrische fiets feestelijk overhandigden aan Frederick Martens. Deze won hij als klant en gebruiker van elektronische dienstencheques van de poetsdienst van Solidariteit voor het Gezin.

Lees het artikel
Contacteer ons