Ik ben jong maar daarom niet minder geëngageerd

Jonathan, student verpleegkunde zet zich naast zijn studies ook in als vrijwilliger


Toen Jonathan tijdens zijn studies een rustpauze inlaste wou hij toch iets om handen hebben. Zo is hij in het vrijwilligerswerk gerold. ‘Zorgen voor oudere mensen spreekt mij enorm aan. Ik kan veel beter overweg met ouderen dan met kinderen. Kinderen vind ik leuk voor eventjes (lacht). Naar de verhalen van bejaarden daarentegen kan ik uren zitten luisteren. Hun verhalen over vroeger fascineren mij enorm.’ Nachtoppas sprak Jonathan meteen aan. ‘Als ik op vrijdag ga inslapen, kan ik nog op zaterdag en zondag tijd spenderen aan mijn studies. ’s Avonds probeer ik altijd de tijd nuttig in te vullen en niet zomaar televisie zitten kijken. Pas op, dit gebeurt ook wel (lacht). Meestal bekijk ik ’s avonds samen met de mensen oude fotoalbums. Doordat ze voelen dat ik oprecht geïnteresseerd ben in hun verhalen, is het ijs zeer snel gebroken.‘



Net als overdag zijn ook de nachten bij zorgbehoevende personen soms onvoorspelbaar. ‘s Nachts kan het gebeuren dat een vrijwilliger verschillende malen moet opstaan om de mensen bij te staan. Andere nachten verlopen dan eerder kalm. ‘Iedere nacht verloopt anders, maar ik zet altijd mijn wekker om 3u om toch eens te checken of alles nog ok is. Ik slaap in een afzonderlijke kamer. Als ze mij nodig hebben, bellen ze mij met een ouderwetse ‘butler-bel’.’

Dat Jonathan een jonge knaap is, schrikt mensen niet af. ‘Ik word altijd zeer goed ontvangen door de familie.’ Vaak springt de familie ook ’s avonds eens binnen. Als vrijwilliger zie je ook veel mensen komen en gaan. ‘De mensen waarbij ik het afgelopen jaar langs ging, zijn ondertussen gestorven. Dit blijft wel even hangen. Maar je weet als je bij oudere zorgbehoevende mensen gaat inslapen dat er een dag komt, dat ze komen te sterven.‘

Contacteer ons