In een klein stationnetje, bij een lief jongetje

Een getuigenis door verzorgende Martine


‘In een klein stationnetje’, ‘klein klein kleutertje’, ‘ik zag twee beren’, … We kennen ze nog allemaal, de kinderliedjes uit onze kindertijd. Vele zieke kindjes vinden het leuk als er eens gezongen wordt. Zingen is voor mij ook een bron van inspiratie om nieuwe, leuke knutselideetjes uit te proberen. Zo was ik onlangs oppasser bij Joren, een heel lief, vrolijk kereltje dat stapelgek was van het liedje ‘In een klein stationnetje’, niet onlogisch want hij was ook supergrote fan van ‘Thomas and friends’ of ‘Thomas de locomotief’. Meer dan dat zetje had ik niet nodig!

Mijn creatieve brein schoot pijlsnel in actie, ik kreeg het idee om samen met mijn klein machinistje een locomotief in elkaar te knutselen. In een mum van tijd werd de tafel omgetoverd in een echte werktafel. Met veel knutselmateriaal en een beetje hulp van mij, ’t kleine baasje was tenslotte nog maar drie, begonnen we aan de werkzaamheden. In de juiste kleur kregen de nodige onderdelen hun laagje(s) en dit terwijl we allebei maar bleven zingen.

De voormiddag vloog in volle vaart voorbij. Terwijl hij zich na het middagmaal in dromenland bevond werkte ik de Thomas-locomotief verder af. Met enig puzzelwerk kwam er langzaam maar zeker een trein in zicht.

Toen mijn kleine vriendje wakker werd was zijn trein klaar. Daar stond hij te pronken op het aanrecht: de zelfgemaakte Thomas-locomotief! Fonkelende oogjes, een gelukkige lieve lach op het gezichtje van de kleine kapoenen en de kreet: ’kijk, Thomas-trein’ deden mijn haren rechtop staan. Wat een leuke job heb ik toch!

Contacteer ons