Fulltime papa en bedrijfsleider

Kristof Noppe, runt een bedrijf en staat in voor de zorg van zijn drie kinderen


Kristof: "Door de ziekte van Annick werd het steeds moeilijker om alles alleen klaargespeeld te krijgen. Daarom hebben we ons laten bijstaan door Solidariteit voor het Gezin. Toen Annick ziek was, lieten we ons vooral ondersteunen tijdens de ochtendroutine."

Momenteel komen de verzorgenden vooral in de namiddag en ‘s avonds?

Kristof: "Toen Annick gestorven is, besliste ik om de morgenshift op mij te nemen. De uren hulp ’s morgens liet ik doorschuiven naar de avond. Maar dat was niet evident, er zijn er maar weinig die ’s avonds willen werken. Een aantal verzorgenden die Annick geconfronteerd zagen met de ziekte, besloten om het erop te wagen. Omdat ze Annick hadden gekend en ze vertrouwd waren met het hele verhaal. En diegenen die komen, vinden het superleuk. (lacht) Eentje van hen zei ooit ‘Dat is moeder spelen en ervoor betaald worden'. "

Hoe ziet een doordeweekse werkdag eruit?

Kristof: "Ik hou me aan een vaste structuur want onze tweede is licht autistisch en daar hou ik rekening mee. Maar niet enkel om die reden. Als je niet veel thuis bent en daardoor hulp moet vragen aan derden, dan moet je er ook wat voor zorgen dat er een vast stramien is. ’s Morgens zorg ik voor de kinderen. We eten samen. Michiel wordt met een bus afgehaald om 7u20 en ik breng Jozefien en Adriaan naar school. Ik kom in het bedrijf toe rond 8u30. ’s Middags ga ik naar huis om iets te eten en daarna werk ik door tot 8 uur ’s avonds. De verzorgenden zijn aanwezig van zodra de kinderen van school komen tot wanneer ik thuis kom. Het geeft een meerwaarde aan het geluk. Door je te laten helpen heb je meer tijd over om met jouw gezin bezig te zijn."

Je vindt het zeer belangrijk dat de kinderen thuis worden opgevangen in plaats van in de buitenschoolse opvang.

Kristof: "Voor mij is het belangrijkste dat de kinderen niet naar de opvang moeten. Dat ze niet het gevoel moeten hebben ‘Ik moet in de opvang blijven want mama is er niet meer', confrontatie, ‘Want papa moet lang werken’, weer confrontatie. Ik wil continu die confrontatie weghalen. Ik wil dat ze thuis komen en er iemand treffen die hen een warm gevoel geeft. Die met hen een spelletje speelt, hen een pudding geeft, of met hen samen een scampi klaarmaakt. Kijk, gisteren hebben ze popcorn gemaakt voor Jozefientjes verjaardag. Ik wil vooral dat ze de kinderen een goed gevoel geven."

Naast de hulp van de verzorgenden, komt er ook een huishoudhulp?

Kristof: "Ja, om de 14 dagen. Een huishoudhulp met dienstencheques. Ik ben nogal polyvalent (lacht)."

Martine en co

Martine is één van de verzorgenden in het gezin Noppe. Twee avonden in de week zorgt zij voor een warme thuis voor de kinderen. Zij startte er na het overlijden van mama Annick maar was geen vreemde voor de familie. Als kraamverzorgster stond ze het gezin al eerder bij na de geboorte van dochter Jozefien.

Hoe verliep het eerste contact met de kindjes? Dachten ze niet ‘mama is er niet meer en ze probeert mama te vervangen’?

Martine: "Dat valt wel mee. Het zijn brave kindjes. Ze hebben het soms wel eens moeilijk en dan probeer ik hen te helpen. Ik ben hun mama niet, maar als ik zie dat ze eens een knuffel nodig hebben of als er hen iets dwars zit, dan ben ik er voor hen. De kindjes doen echt hun best."

Hoe ziet jouw takenpakket eruit?

Martine: "Eerst begin ik met de situatie te observeren. Ik geef hen wat fruit en vraag hen of er iets speciaals is. Ik help hen ook bij hun huiswerk. Dan kijk ik eens in het schriftje. We hebben met de collega’s een notitieboekje waarin we alles schrijven zodat we elkaar niet constant moeten bellen. Heel gemakkelijk. Dan ruim ik op, dek ik de bedden en doe af en toe wat strijk."

Eten de kinderen samen met jou?

Martine: "Ze eten ’s middags op school en woensdagmiddag worden ze opgevangen door een buurvrouw. Daar eten ze ook altijd superlekker. Mijn collega Marijke die er dinsdag en donderdag is, maakt al eens iets klaar: frietjes, een omelet, een croque monsieur of pannenkoeken."

Het contact met de buren is dus prima?

Martine: "Ja zeer goed. Iedereen helpt waar ze kunnen. Het is immers geen gemakkelijke situatie. Maar de kinderen kunnen altijd bij mij terecht als er iets is, zelfs al is het iets kleins."

Hoe reageerde jouw gezin toen je vertelde dat je van vier uur tot acht uur zou werken?

Martine: "Dat was niet zo gemakkelijk maar ik heb een hele brave man. Ik zorg dat alles thuis klaar staat. Ik maak dan bijvoorbeeld spaghettisaus klaar die mijn man gewoon moet opwarmen, of een ovenschotel."

Object reference not set to an instance of an object.

Contacteer ons