De Heer & Mevrouw Lippens (82)
Toen ik aanbelde bij de heer en mevrouw Lippens waren zij net aan het bespreken wat ze de volgende dag zouden gaan doen. “Gaan we naar ‘ons land’ (een groot stuk grond dat zij bewerken) of trekken we de stad in?” Ze zijn beiden 82 jaar en zeer actief. Drie jaar geleden besloten ze om in de serviceresidentie van Solidariteit voor het Gezin te komen wonen. Een beslissing waar ze nog altijd zeer blij om zijn. De wachtperiode die eraan vooraf ging hebben zij doordacht benut door twee maal per week in het restaurant te komen eten, door wekelijks naar de bibliotheek te komen, door verschillende voordrachten te komen beluisteren, een film te komen bekijken, enz. Dit bracht met zich mee dat zij al veel residenten ontmoet hadden en zich een beetje meer op hun gemak voelden voor de grote stap. Na wat meten en passen konden zij hun meubelen toch een mooie plaats geven in hun flat. De vrij grote tafel wordt veel gebruikt om een kaartje te leggen of om buren uit te nodigen op de koffie of om van een ‘dreupelke’ te genieten. De gewoonte om twee keer in de week in het restaurant te gaan eten hebben ze behouden, de andere dagen kookt mevrouw zelf. Meneer is er dan ook fier op dat hij z’n zelfgekweekte groenten kan gebruiken.
Samen gaan ze veel op uitstap, met de bus of met de wagen als het wat verder is. Wekelijks komt ook de poetshulp langs. Mevrouw neemt nog altijd het afstoffen voor haar rekening, de rest wordt met de glimlach door de poetsdienst gedaan. Mevrouw vindt het aangenaam om een kapsalon en een pedicure zo dichtbij te hebben. Terwijl meneer naar ‘zijn land’ is kan mevrouw rustig genieten van een kapbeurt en ondertussen de laatste nieuwtjes bespreken met de medebewoonsters.
Kortom, na een gezellige babbel van een uurtje bevestigen ze zeer blij te zijn dat ze de stap gezet hebben.