Tien jaar geleden werd onze oudste zoon Bazil geboren. We zochten een onthaalmoeder dicht in de buurt en kwamen terecht bij Kathleen. Ze was aangesloten bij de dienst Solidariteit voor het Gezin. Als eerste kind hadden we Bazil een beetje verwend, hij was een echt ‘pakkekindje’. Kathleen heeft er heel wat moeite en energie in gestoken om hem te leren spelen en niet altijd bij zijn mama te willen zijn. Enerzijds gaf ze hem voldoende veiligheid en anderzijds leerde ze hem samen te spelen met andere kinderen. Er was steeds dialoog over Bazil. Kathleen gaf ons ook goede raad zowel qua praktische zaken als pedagogische tips.
Toen onze dochter Kato werd geboren stond het vast dat we opnieuw beroep zouden doen op dezelfde onthaalmoeder. Omdat we allebei pendelen en lang weg zijn heeft een opvanggezin het grote voordeel van de huiselijke sfeer en van vaste vertrouwensfiguren.
Ons ‘achterkomertje’ Viktor wilden we hetzelfde kunnen bieden. Hij liep op vakantie een brandwonde op waardoor hij extra zorgen nodig had. Ook deze zorgen werden gegeven door de onthaalmoeder. Tien jaar lang zijn we met een gerust hart kunnen gaan werken. Onze kinderen waren steeds op een goede en warme plek. De onthaalouders zijn ondertussen vrienden geworden.