Cindy Bruyneel (32), haar zoontje is twee jaar in het kinderdagverblijf Sloebercity.
“Het zal zeker met pijn in het hart zijn als mijn kindje hier weggaat.”

“Ik leerde Solidariteit voor het Gezin kennen via een familielid. Tijdens mijn zwangerschap liet ik mij inschrijven in Sloebercity, dat toen nog in aanbouw was. Wij kozen bewust voor een kinderdagverblijf omwille van verschillende redenen: er verblijven meer kinderen, er worden meer activiteiten georganiseerd en men houdt zich fulltime bezig met de kinderen.
Een onthaalmoeder die ondertussen strijkt en tussendoor kookt, dat zou ik helemaal niet zien zitten voor mijn kind.

Mijn zoontje komt naar Sloebercity van toen hij zeven maanden was (nu een kleine twee jaar terug). Hij verblijft hier elke dag, behalve de woensdagnamiddag en gedurende enkele weken tijdens de vakantieperiodes. Ik hoop dat hij hier zo lang mogelijk kan komen. Natuurlijk is het zo dat als hij voldoende rijp is en zindelijk, hij naar de kleuterklas gaat. Dat zal voor mij trouwens ook gemakkelijk zijn, want ik werk in een school. Ik kan hem in feite dus gewoon meenemen naar mijn werk.

Niettegenstaande zo’n kinderdagverblijf voor ons een serieuze kost is, hebben wij er dit zeker voor over. Wij willen immers het beste voor ons zoontje. En het is natuurlijk zo dat een kind op elke leeftijd een zekere investering vraagt. Voor ons is dat dus echt geen punt. Het positieve van dit kinderdagverblijf is dat hij leert omgaan met andere kinderen (oudere kinderen, jongere kinderen, wildere kinderen, lastige kinderen, kinderen van andere nationaliteiten, kinderen met een andere kleur). Hij leert van andere kinderen, zijn taal gaat erdoor vooruit… kortom hij doet kennis op en hij wordt er socialer door. Zeker de methode van gemengde leefgroepen, zoals deze in Sloebercity wordt toegepast, draagt daartoe bij: de groten zorgen voor de kleintjes, ze zijn lief voor mekaar, enz. Natuurlijk maken de kinderen ook ruzie en pakken ze wel eens speelgoed van elkaar af, maar dat vind ik niet slecht. Op die manier worden ze meer weerbaar, het is positief voor hun persoonlijkheid.

De communicatie vanuit Sloebercity naar mij toe verloopt zeer vlot. Als er problemen of onduidelijkheden zijn bellen ze mij op. Ze informeren ’s morgens hoe de avond en nacht thuis verlopen is en ’s avonds vertellen ze spontaan hoe de voorbije dag geweest is. Bovendien is het personeel steeds vriendelijk en altijd bereid tot een gesprek.

Aangenaam is dat de pedagogische regels van Sloebercity overeenstemmen met de gewoonten bij mij thuis: niet gooien, niet slaan, niet schoppen… Ook de manier van reageren bij ongewenst gedrag draagt mijn goedkeuring weg: verbaal berispen, afzonderen…
Ook over de andere aspecten van het kinderdagverblijf ben ik tevreden: de verzorging is prima en de praktische regeling hieromtrent (ik denk dan bijvoorbeeld aan de luierregeling) is goed. Het eten is aangepast aan de leeftijd van de kinderen, het menu hangt elke dag uit en twee keer per week wordt er vis geserveerd. Er is voldoende speelgoed (dat zelfs uitgeleend kan worden), er wordt echt gespeeld met de kinderen en er zijn veel knutselactiviteiten. Er wordt ingespeeld op jaarfeesten (Sinterklaas, Pasen, enz.) en op speciale gelegenheden: als de kinderen jarig zijn worden ze in het zonnetje gezet. Daarbij is het zo dat de kinderen elk als een individu bekeken worden, ze worden zeker niet over dezelfde kam geschoren. Elk kind heeft zijn eigen karakter en daar houdt men zeker rekening mee.

Nogmaals, ik ben erg tevreden over Sloebercity. Ik heb nog geen moment spijt gehad dat ik mijn kind aan dit kinderdagverblijf heb toevertrouwd. Het zal zeker met pijn in het hart zijn (nog meer bij mij dan bij mijn zoontje, kinderen passen zich immers gemakkelijk aan) als mijn kind hier weggaat.”